این که انسان همواره دلش می‌خواهد برای هر مشکلی یک راه حل سریع و ساده و آسان پیدا کند امری ذاتی است. فرد مبتلا به وسواس فکری عملی دلش می‌خواهد با جادوی یک عامل پزشکی از شر نشانه‌های بیماری خلاص شود اما در حال حاضر درمان قطعی برای آن وجود ندارد. شاید درمان با داروهای شیمیایی یک راه حل عالی نباشد اما خوب است. به طور کلی اگر بتوانید با مصرف دارو 60 تا 70 درصد از علایم بیماری کم کنید، به نتیجه مطلوب رسیده‌اید.


با این حال تکیه کردن به داروهای شیمیایی به این معنی است که هیچگاه تمام علایم از بین نخواهند رفت و با قطع داروها همیشه در معرض آسیب و بازگشت بیماری خواهید بود. در واقع دارو، درمان نیست بلکه کنترل کننده است و حتی در شرایطی که راضی کننده به نظر می‌رسد، اگر مصرف آن‌ها را ادامه ندهید در عرض چند هفته بیماری باز خواهد گشت.
داروهای شیمیایی زمانی واقعا موثر عمل می‌کنند که به عنوان بخشی از یک درمان جامع در کنار درمان شناختی / رفتاری مصرف شوند و شما را تشویق به ادامه روند درمان کنند. شما هیچوقت قادر نیستید بدون مساعدت گرفتن از عامل دیگری با شیمی مغز خود و آنچه در آن رخ می‌دهد مبارزه کنید. مصرف دارو نیز به این معنی نیست که دیوانه یا متوهم هستید بلکه با فروکش کردن علایم وسواس فکری می‌توانید آرامش بیشتری کسب کنید و در زندگی خود موثرتر باشید.

هدف هر درمان خوبی این است که به شما یاد دهد درمانگر خود باشید

هدف از یک درمانِ شناختی / رفتاری خوب قرار دادن ابزار لازم در اختیار شما برای مدیریت علایم بیماری است. با پیش رفتن روند درمان، مسئولیت هدایت درمان کم کم از شانه درمانگر برداشته شده و به عهده خودتان خواهد بود. ممکن است درمانگر وظایفی را به شما محول کند تا بتوانید با ترس‌هایتان روبرو شوید و بر آن‌ها غلبه کنید. در چنین شرایطی است که یاد می‌گیرید شرایط دشوار را خودتان شناسایی کنید و تکالیف چالش برانگیز را برای خودتان طراحی کنید. به این ترتیب در سایر مراحل زندگی نیز مدیریت کردن مسائل را خواهید آموخت.

برای دست یافتن به بهبودی باید مدتی صبر کرد

چقدر طول می‌کشد؟ برای هر فرد هر قدر که لازم باشد. اگر این اختلال در فردی چندان پیچیده و حاد نباشد بین شش تا دوازده ماه زمان خواهد برد. اگر علایم شدید باشند، فرد به کندی همکاری کند یا مشکلات دیگری نیز درمیان باشند این زمان طولانی تر خواهد شد. شاید فرد مدت زیادی از اجتماع فاصله گرفته باشد، شغلی نداشته و به خانه رسیدگی نکرده باشد، در این صورت بازگشت به این گونه فعالیت‌ها روند به پایان رساندن درمان را طولانی تر خواهد کرد.

هرگز فراموش نکنید که هیچکس کاملا نیست و هیچکس نمی‌تواند به طور کامل بهبود یابد. سلامتی ماحصل زندگی در شرایط متعادل است و قبل از هر چیز، برای داشتن یک زندگی متعادل باید خواب کافی، رژیم غذایی مناسب، فعالیت بدنی کافی، روابط اجتماعی و مشغولیتی سازنده و پربار داشته باشید.